Leandro Trossard's wisselvallige optreden wekt discussie bij ex-Rode Duivels

De 1-1 gelijkspel van België tegen Egypte zette Leandro Trossard opnieuw in het middelpunt van de verhitte discussie na zijn wisselvallige optreden in Caïro. De backheel van de Arsenal-aanvaller naar Thomas Meunier, die door de Belgische FA niet als assist werd geregistreerd, toonde zijn technische kwaliteit. Maar buiten dat moment had Trossard moeite om het spel te beïnvloeden en eindigde hij als enige spits die de volledige 90 minuten speelde – een signaal waar coach Rudi Garcia genoeg van vond om in hem te blijven geloven.

Op RTL Sports stelden de oud‑internationals Thomas Chatelle en Anthony Vanden Borre de vraag of Trossard op internationaal niveau levert wat er van hem verwacht wordt. Chatelle wees op het wisselvallige palmares van de spits bij het nationale team ondanks zijn clubprestaties: “De geschiedenis van Leandro Trossard met het nationale elftal is gecompliceerd. Hij is er niet in geslaagd om het tij te keren, ondanks dat hij arriveerde met een Champions League‑tweede‑plaats medaille en een Premier League‑winnaarsmedaille.”

Vanden Borre herhaalde de kritiek en drong er bij Trossard op aan verantwoordelijkheid te nemen wanneer hij kansen krijgt: “Als een coach je de sleutels overhandigt, pak ze dan en neem ze in bezit! Wat is ons Plan B hier? Een Trossard moet meer impact maken in zulke momenten. Charles De Ketelaere was transparant – het was totaal onvoldoende.”

Met Jérémy Doku buiten spel door fitnessproblemen en Romelu Lukaku die nog zijn wedstrijdscherpte terugkrijgt, blijven de aanvallende opties van België beperkt. De kanalen via Trossard en De Ketelaere hebben keer op keer gefaald, waardoor het team naar alternatieven zoekt.

Trossard’s profiel verschilt sterk van Doku’s explosieve dribbels, een contrast dat tegen hem werkt. In een minder vloeiend systeem dan bij Arsenal opereert de voormalige Brighton-speler, die afhankelijk was van overlappende runs van Thomas Meunier, maar hij moest ook defensieve gaten opvullen, wat zijn rol bemoeilijkte.

Vanden Borre vroeg zich af of Rudi Garcia een haalbaar Plan B heeft in de aanval. De opbouw van het team wijst het tegendeel aan, met de recente vriendschappelijke doelpunten van Dodi Lukebakio die toeschouwers herinneren aan zijn flair en bereidheid risico’s te nemen. Lukebakio moet nu bewijzen dat hij die energie kan herhalen en tegelijk defensieve discipline behoudt.

Alexis Saelemaekers heeft tijdens zes seizoenen in Italië zijn tactisch inzicht verfijnd en is uitgegroeid tot een completere speler. Toch koos Garcia voor Trossard boven Saelemaekers, wat de huidige voorkeur van de coach in de aanvalslinie onderstreept.