Van Breukelen en voormalige Nederlandse sterren benadrukken ontspanning voor WK

Als Nederland de WK-finale op 19 juli in New York bereikt, hebben ze meer dan 50 dagen samen doorgebracht. Voormalige internationals leggen uit waarom het behouden van plezier cruciaal is tijdens zo’n langdurig toernooi. Hans van Breukelen vertelt dat Rinus Michels erop stond dat een hechte ploeg belangrijker is dan individuele schittering. Hij herinnert zich de diners in het hotel na de wedstrijd, kaarttoernooien en een optreden van cabaretier Herman Berkien als onderdeel van de team‑sfeer. In München, vlak voor de EK-finale van 1992, miste het team een Whitney Houston-concert omdat Michels hen om elf uur terug in het hotel wilde. Ruud Gullit verliet het hotel om een telefooncel te zoeken en Michels om een latere terugkeer te vragen, maar het team werd na twee nummers al weer teruggeroepen. Arthur Numan vertelt over een trainingskamp in 1994 in Lake Nona, waar de spelers gingen varen en een krokodil tegenkwamen. Marc Overmars hield Numan vast terwijl hij probeerde het reptiel met een stok te slaan, en Numan merkte op hoe gevaarlijk het was om in slippers te staan. Andre Ooijer zegt dat Marco van Basten de moraal hoog hield in Duitsland 2006 door foot‑volley‑wedstrijden toe te voegen, waardoor verliezende teams ’s avonds karaoke moesten zingen. Fysiotherapeuten fungeerden als juryleden en eisten extra nummers, waardoor Ooijer, Dirk Kuijt en Khalid Boulahrouz Hazes‑nummers moesten uitvoeren. In Johannesburg 2010 deed het team alsof ze naar de sportschool liepen, maar gebruikten ze de wandeling om het hotel te verlaten. Het trio is het erover eens dat de smartphones van hedendaagse spelers het publieke vermaak beperken, maar ze verwachten dat er creatieve indoor‑activiteiten zullen ontstaan. Ze voorspellen dat de huidige selectie ideeën zal aandragen aan trainer Koeman en benadrukken dat ontspanning als een keuze moet aanvoelen, niet als een opgelegde training, terwijl ze naar de titel jagen.