Voor Oranje wacht het knock-outtoernooi pas echt

De knock-outfase is waar Ronald Koemans Nederland vaak hun meest beslissende momenten vindt. Met de achtste finales in Kansas City in aantocht, verschuift de focus naar de spelers die nog hun stempel moeten drukken. Marten de Roon, Mats Wieffer en Wout Weghorst stonden vrijdag op de training in Kansas City, in voorbereiding op dit cruciale stadium. Hun aanwezigheid benadrukt de diepte die Oranje in de selectie heeft opgebouwd, zelfs nu de groepsfase ten einde loopt. Vier jaar geleden in Qatar begon Oranje’s knock-outheldendaden met een ingestudeerde vrije trappencombinatie tussen Teun Koopmeiners en Weghorst. Het 2-2 gelijkmaker in de blessuretijd tegen Argentinië blijft een van de meest iconische momenten van dat toernooi. Nu zijn Koopmeiners en Weghorst terug, en de vraag is of zij – of iemand anders – opnieuw late magie kunnen toveren. Koemans heeft herhaaldelijk benadrukt dat selecties tijdens toernooien evolueren. “Je eindigt nooit een toernooi met dezelfde elf als waarmee je begon,” zei hij. “Dat is mijn ervaring als zowel speler als coach.” Zijn referentiepunt blijft Euro 1988, toen Marco van Bastens invalbeurt de finale veranderde. Erwin Koemans late inval, ter vervanging van John Bosman en John van ’t Schip, voltooide de Nederlandse wederopstanding. Justin Kluivert is een van de spelers waar Koeman al op heeft ingezet, door hem tegen Tunesië als 20e veldspeler in te brengen. De Roma-aanvaller biedt een creatieve vonk en pressingintensiteit, eigenschappen die beslissend kunnen zijn in krappe knock-outduels. “Ik ben al bezig met de laatste fases,” zei Kluivert. “Daar worden wedstrijden vaak beslist.”

Nederland in Kansas City voor afsluitende voorbereidingen op Marokko

Brian Brobbey heeft zich gevestigd als Oranje’s vaste spits, maar Koeman heeft ook een Brobbey-Kluivert-combinatie laten doorschemeren. “Je zou ze bijna samen in een helft willen zien spelen om het uit te testen,” suggereerde hij. Zo’n duo zou al zo vroeg als maandag tegen Marokko kunnen opduiken. Penalty’s spelen een grote rol in Koemans strategie. Tegen Argentinië in Qatar scoorde alleen Virgil van Dijk namens de starters na 120 minuten, de rest waren invallers, waaronder Koopmeiners en Weghorst. “Richt je op de tweede keusnemers,” impliceerde Koeman, “want dat zijn de spelers op wie je na 120 minuten moet vertrouwen.” Memphis Depay blijft een luxeoptie, net als Klaas-Jan Huntelaar dat was voor Louis van Gaal in 2014. Huntelaars 94e-minuten penalty tegen Mexico besliste de wedstrijd. Depay, die nu met de reserves traint, zou nog zo’n inspirerend moment kunnen leveren. Marten de Roon, teruggehaald na twee jaar afwezigheid, heeft nog niet gespeeld in dit toernooi. Koeman noemde hem “de enige echte controlerende middenvelder op WK-niveau.” Zijn ervaring in hoogspanningsmomenten kan beslissend zijn in alles-of-niets-wedstrijden. De Roons vermogen om keerpunten in het spel te lezen – of het nu gaat om een overtreding, een inworp of een enkele fout – is nog steeds scherp. Weghorst deelt die instinct. “Je hebt geen goed clubseizoen nodig om die momenten te voelen,” zei Weghorst.